- سید حسن موسوی چلک: سال ۸۴آیین نامه ای تحت عنوان ساماندهی کودکان خیابانی در دولت مصوب شد. طبق این آیین نامه حدود ۱۳دستگاه در حوزه ساماندهی کودکان مسئولیت داشتند و مسئولیت های هر دستگاه مشخص بود.

حتی پیش از تصویب این آیین نامه یعنی از سال ۷۸ساماندهی کودکان کار در کشور طبق تفاهمنامه ای که آن زمان بین وزارت کشور و سازمان بهزیستی منعقد شده بود، انجام می شد. از همان ابتدا که بررسی این آسیب اجتماعی مطرح شد، رویکرد شناسایی و جذب کودکان کار بدون اجبار در دستور کار قرار گرفت؛ به این صورت که کودکان کار شناسایی می شدند، بعد از شناسایی مراکز مددکاری به آنها معرفی می شد و در پایان با مشارکت مددکاران این کودکان با رضایت کامل و بدون اجبار به مراکز می پیوستند. جمع آوری متکدیان پیش بینی شده بود اما برای کودکان کار به هیچ عنوان رویکرد«جمع آوری» نبوده و نداریم. جمع آوری کودکان کار در تهران که این اواخر شاهد آن بودیم یک استثناست. گهگاهی یک مسئول برسر کار می آید که یا به دلیل عدم شناخت جنس کار یا به دلیل قرار گرفتن تحت فشارهای سیاسی، اقدامات نسنجیده ای انجام می دهد ومتاسفانه در پایان می بینیم با یک اقدام آبروی یک سازمان مردمی را می برد. بهزیستی اصلا با رویکرد قهری و سلبی هیچ زمانی موافق نبوده است. روح کار در بهزیستی در مورد کودکان کار در هیچ دوره ای «جمع آوری » آنها نبوده و نیست. موضوع کودکان کار پیچیدگی اجتماعی بسیاری دارد. به همین سادگی نیست که با جمع آوری آنها مسئله حل شود؛ مثلا کودکان اتباع بیگانه بدون مجوز و کودکان بی هویتی که از مادر ایرانی و پدر غیرایرانی متولد شده اند، بخشی از جامعه کودکان کار کشورمان را تشکیل می دهند. این دو گروه، کودکانی هستند که هنوز در مورد آنها تصمیم گیری روشنی گرفته نشده است.جمع آوری کودکان کار در تهران یک اقدام اشتباه محض بود؛ در این رابطه آن کسی که دستور داد و آنکه اجرا کرد هر دو اشتباه کردند. این همه مخالفت های مدنی و مسئولان کشور با موضوع جمع آوری کودکان کار از سر دشمنی با یک سازمان و یک شخص خاص نیست؛ مخالفت با یک کار اشتباه و بد است. در واقع کسی مخالف این نیست که کودکان کار در کنار کارکردن از سایر حقوق شان بهره مند شوند، به مدرسه بروند و مانند دیگر کودکان به جای کار، بازی و کودکی کنند اما وقتی خانواده به درآمد آنها نیاز دارد، حتی اگر کودکان را از خیابان جمع آوری هم کنیم باز به کارهای زیرزمینی پناه می برند. باید قبول کنیم که طرح جمع آوری کودکان کار اشتباه بود. البته این کار اشتباه بارها به صورت مقطعی در شهرستان ها انجام شد اما هیچگاه نتیجه نگرفت. آن عواملی که باعث می شود کودک، خیابان را به عنوان محیط کار انتخاب کند، بسیار پیچیده است. متاسفانه ما هیچ کنترل و مدیریتی روی این عوامل نداریم. تازمانی که جامعه ما با فقر دست و پنجه نرم می کند و نظام فراگیر اجتماعی ندارد، طبیعی است که فقرا در آن برای سیر کردن شکم شان به تکدی گری، فال فروشی، سرقت و... روی آورند. تا زمانی که عوامل و دلایل ورود کودکان کار به خیابان، شناسایی، مدیریت و برطرف نشود، اقدامات جانبی مثل جمع آوری آنها، تنها پاک کردن صورت مسئله است.

مشاهده در وبسایت منبع