کیفیت؛ گمشده تولید داخلی

محصولات تولید داخلی از پوشاک گرفته تا لوازم خانگی و صنایع غذایی با معضل بزرگی روبه رو هستند؛ معضل بی اعتمادی مردم! سال هاست که مردم کشورمان اجناس ایرانی را به عنوان محصولاتی بی کیفیت می شناسند و برای فروشندگان نیز تکرار این جمله که خارجی است! حرف ندارد، مرگ ندارد! تبدیل به یک برگ ...

محصولات تولید داخلی از پوشاک گرفته تا لوازم خانگی و صنایع غذایی با معضل بزرگی روبه رو هستند؛ معضل بی اعتمادی مردم! سال هاست که مردم کشورمان اجناس ایرانی را به عنوان محصولاتی بی کیفیت می شناسند و برای فروشندگان نیز تکرار این جمله که خارجی است! حرف ندارد، مرگ ندارد! تبدیل به یک برگ برنده شده است.
این در حالی است که این روزها اقتصاد کشور نیاز به تحولی اساسی دارد تا بتواند از بحران های موجود جان سالم به در برد. شاید روی آوردن به محصولات داخلی البته به شرط تقویت کیفیت آن ها به یک باره بتواند شوک مثبتی در فضای اقتصادی کشور ایجاد کند.

به دنبال کالای خارجی

در میان بازارها بازار لوازم خانگی در بیشتر ایام سال به راه است. عده ای برای خرید جهیزیه و عده ای نیز به منظور تعویض لوازم خانگی برقی خود به این بازار قدم می گذارند.

هرچند به گفته فروشندگان، بازار رونق پیشین خود را ندارد اما کمتر زمانی در طول سال پیدا می شود که این بازار خالی از مشتری باشد. انواع و اقسام لوازم خانگی از محصولات تولید داخل تا محصولات تحت لیسانس برندهای معروف دنیا و محصولات وارداتی در بازار موجود است. اگر نیم نگاهی به مشتریان و محصولاتی که جست و جو می کنند بیندازیم، متوجه می شویم که بیشتر مشتریان این بازار به دنبال کالاهایی هستند که یا تحت لیسانس برندهای خارجی یا وارداتی هستند. بیشتر مشتریان علت این امر را عدم کیفیت مناسب محصولات تولید داخل بیان می کنند، محصولاتی که اگر موانع موجود بر سر راه ارتقای کیفیت آن ها از میان برداشته شود، به جد می توانند گردش چرخ اقتصاد کشور را روی دور تند قرار دهند و بدون شک قسمت عمده ای از مشکلات اقتصادی کشور برطرف خواهد شد.

از یکی از خریداران که در میان برندهای خارجی یخچال به دنبال محصول مورد نظر خود می گردد، می پرسم چرا از یخچال های تولید داخل دیدن نمی کنید؟ شاید بتوانید یک یخچال خوب با قیمت کمتر از محصولات خارجی پیدا کنید.

در حالی که می خندد، می گوید: «خانم جدی می گویید یا با من شوخی می کنید؟ چندتا از دوستانم که دانشجو هستند برای خانه شان یک یخچال ایرانی به اسم نوع بی صدا خریده اند که از قضای روزگار یک سال ضمانت نیز دارد، اسم یخچال شان بی صداست اما شب ها از شدت صدای آن خواب راحت ندارند. برای پیگیری مشکل و استفاده از ضمانت و خدمات پس از فروش با نمایندگی تماس گرفته اند که به آن ها گفته شده صدای یخچال را ضبط کنید و برای ما بفرستید. اما بعد از نمایندگی با آن ها تماس گرفته اند که این صدا غیرطبیعی نیست و ما صدایی نمی شنویم. هر چقدر هم که اصرار می کنند خودتان تشریف بیاورید، بی فایده است. نمونه های این چنینی بسیار است. با این اوصاف من برای چه نباید به دنبال جنس خارجی باشم؟».

خارجی ها امتحان پس داده اند

خانم دیگری که با دخترش برای خرید جهیزیه آمده است، در میان لوازم برقی کوچک به دنبال یک برند معروف و قدیمی است.

از او می پرسم با توجه به اینکه تنوع محصولات برقی داخلی تا این اندازه زیاد شده، چرا به سراغ خرید آن ها نمی روید؟ پاسخ می دهد: این برندهای خارجی امتحان خود را پس داده اند. سال هاست که نوع ایرانی هر چیزی به عنوان جنس بی کیفیت شناخته می شود، از خودرو بگیرید تا لوازم خانگی. من هم در صدد خرید جهیزیه برای دخترم هستم باید اجناسی را خریداری کنم که خیالم از آن ها راحت باشد. وسیله خانه باید سال ها درست کار کند، نه اینکه یک بار مصرف و چند بار مصرف باشد.

کمی جلوتر از یکی از فروشندگان که تلویزیون و لوازم صوتی و تصویری می فروشد، می پرسم اوضاع بازار تولیدات داخلی چطور است؟ آیا کسی هم به سراغ خرید محصولات ساخت داخل می آید؟ جواب می دهد: کم اتفاق می افتد که کسی سراغ محصولات داخلی را بگیرد، مگر اینکه بی بضاعت باشد.

البته در مورد تلویزیون عرض می کنم بسیاری افراد به ویژه آن هایی که به دنبال خرید جهیزیه هستند، ترجیح می دهند تلویزیون با سایز کوچک تر ولی از برندهای پرمصرف تر بازار بخرند تا به دنبال تولیدات داخلی باشند.

به طور کلی بازار تولیدات داخلی تنها در برخی لوازم که در سال های گذشته جای خود را در میان مردم باز کرده اند مثل انواع اجاق گازها رونق دارد و در مورد کالاهای دیگر این گونه نیست.

حال با توجه به اینکه امسال توسط رهبر انقلاب سال «حمایت از تولید داخلی» نام گذاری شده است، باید دولت و تولیدکنندگان دست به دست یکدیگر دهند و برای رفع موانع قدم بردارند. دولت باید زمینه لازم برای اعطای وام های کم بهره به تولید را فراهم آورد؛ از سوی دیگر تولیدکنندگان نیز به بهانه رکود و مشکلات از تولید محصولات باکیفیت سرباز نزنند.

امتناع تولیدکنندگان لوازم خانگی از نشان دادن خط تولید

محمدطحان پور/ رییس اتحادیه لوازم خانگی

تولیدکنندگان به دنبال تولید جنس بی کیفیت و وام های بانکی هستند. به طور مثال چندی پیش نهادی بنا داشت با یک کارخانه تولید یخچال داخلی برای ۴۰هزار عدد یخچال قرارداد ببندد؛ در حالی که مدیر کارخانه قرارداد را تنها در قبال ۱۰ هزار یخچال قبول می کرد. مساله اینجا بود که این شخص می خواست تنها ۱۰ هزار یخچال را فاکتور کند که برای ۳۰ هزار عدد باقی مانده مالیات پرداخت نکند و از طرفی میزان تولید کارخانه مشخص نباشد. براین اساس تولیدکنندگان لوازم خانگی اجازه گفت وگو نداده و نمی خواهند خط تولید خود را نشان دهند وتنها گوشه ای از برند و کالای ایرانی را نشان می دهند. از برخی تولیدکنندگان شنیده ام که می گویند تعداد ۱۲۵ هزار یخچال یا اجاق گاز تولید می کننداما شما بگویید ۲۵ هزار تا. دروغ می گویند می خواهند فرار مالیاتی انجام دهند. کسانی که می نالند، اجناس بی کیفیت تولید می کنند و تولیدکنندگان محصولات باکیفیت هر سال میزان تولیدشان نیز افزایش می یابد. برخی واردکنندگان و تولید کنندگان دروغ می گویند، گاهی حتی می گویند تبلیغات نداریم. اکنون جنس با کیفیت در بازار بسیار اندک است. برای مثال از میان ۱۰۰ کارخانه یخچال سازی تنها ۱۰ کارخانه جنس با کیفیت تولید می کنند. اشکالی که وجود دارد، این است که ما تولیدات خوبی داریم اما تولیدات بی کیفیت به تولید ما لطمه می زند. اینکه شعار می دهند«ایرانی کالای ایرانی بخر»، شعار اشتباهی است، باید بگویند ایرانی کالای با کیفیت ایرانی بخر. می ترسند بگویند کالای خوب ایرانی زیرا اگر بگویند تولیدکنندگان هر کالای بی کیفیتی را نمی توانند در بازار به فروش برسانند. ۴۰۰ مدل برند اجاق گاز داریم که برخی حتی در نیمچه کارگاها اقدام به تولید می کنند و سفارش برند می دهند؛ به این شکل بازار به هم ریخته است. تولیدکنندگان خوب ما جنس با کیفیت تولید می کنند اما تعدادشان کم است. تولیدکنندگان کالای بی کیفیت بسیار هستند و موجب آسیب زدن به آوازه و برند ایرانی می شوند. مردم از جنس باکیفیت استقبال می کنند، دیگر لازم نیست اصرار کرد که جنس ایرانی بخرید. به طور حتم اجناس باکیفیت ایرانی مشتری خود را دارند و به نوعی راه خود را در بازار پیدا می کنند. بنابراین توانایی رقابت با نمونه های خارجی خود را نیز دارند. برخی تولیدکنندگان فشار می آورند که چرا واردات وجود دارد و بهانه می کنند که به همین دلیل جنس ما به فروش نمی رسد، این در حالی است که کالای خوب ایرانی به فروش می رسد و کالای وارداتی که وارد می شود، کالایی است که دانش و تکنولوژی برتری دارد. در این زمینه بانک مرکزی مسئول است. دی سال گذشته و ابتدای سال نو میلادی زمانی که از رییس بانک مرکزی سوال می کنند که دلار چرا افزایش قیمت پیدا کرده است، می گوید به این دلیل که مردم برای تعطیلات و جشن میلاد مسیح به خارج از کشور می روند. زمانی که رییس بانک مرکزی مسئول وضعیت بازار دلار می گوید برای جشن های میلادی دلار افزایش قیمت داشته است، پس دلار افزایش قیمت پیدا می کند. بعد از آن کمی ثابت می ماند و دوباره سیر صعودی پیدا می کند. از رییس بانک مرکزی می پرسند، می گوید به خاطر سفرهای خارجی عید است، بازگردند ارزان می شود؛ در حالی که پس از بازگشت مسافران افزایش قیمت بیشتری داشت. پس از نوسانات نرخ ارز، اکنون لوازم خانگی افزایش قیمت پیدا کرده است. کارخانه ها می گویند جنس نداریم و انبارگردانی داریم. تولیدکننده نیز حق دارد که بگوید امنیت ندارد؛ چگونه محصول خود را باید بفروشد؟ برای مثال یخچال فریزر دارد و به دلیل افزایش قیمت ارز، دست و دلش برای فروش می لرزد و می ترسد نتواند جایگزین کند.

مدیریت واقعی و قدرتمند لازمه اعتماد مردم

ابوالفتح نیکنام/ فعال صنعت غذا

در زمینه تولید داخلی سه اتفاق باید بیفتد که اتفاق اول یک حرکت ریشه ای و بسیار عمیق قدرتمندانه از سوی دولت می تواند باشد . در دنیا اگر نگاه کنید می بینید که مردم آمریکا عشق به خرید داخلی دارند مگر اینکه جنسی به صلاحدید دولت از خارج وارد شود اما با این حال در مردم عشق به خرید داخلی وجود دارد. علت این رفتار مردم در کشورهای موفق این است که مردم به نحوی در تولید آن کالا و دستاورد فروش آن کالا سهمی دارند و سهامدار کار شرکت ها و کارخانه های مختلف هستند. در واقع شرکت ها و کارخانه ها با سهام ریز و درشت مردم شکل می گیرند؛ اگرچه یک شهروند در شهر یا کشوری میل به خرید داخلی داشته باشد، نتیجه خریدهایش به سود سهامی که از این کارخانه ها دارد، بازمی گردد. در دنیا کسانی که سرمایه گذاری می کنند، مشارکت مردمی را برای سرمایه گذاری جذب کرده و به دنبال این نیستند که با بانک ها همکاری داشته و کارخانه ۱۰۰درصد برای خودشان باشد. این شرط اول است. اما شرط دوم این است که مردم بخواهند کالای داخلی بخرند؛ در چنین شرایطی نخست باید متوجه شوند در چه موقعیتی هستیم و احساس کنند که شرایط به چه شکلی است. اغلب شما شنیدید که می گویند مردم کره شمالی و جنوبی دارند زجر می کشند و با زحمت زندگی می کنند ولی از آنجایی که ایده الی را قبول کردند و با دولت شان هماهنگ هستند، برای تحقق آن حتی حاضرند کمترین آسایش و رفاه را داشته باشند و خودشان را برای قدم های بالاتر آماده کنند. تاجایی که رییس جمهور آمریکا می گوید می خواهم بروم با رییس جمهور کره شمالی مذاکره کنم. این قدرت مردم را نشان می دهد که با دولت همراه هستند و این امر برای قدرتمندی خودشان است. مساله سوم این است که مردم می خواهند خوراکی به نسبت ارزان و با کیفیت بخورند نه جنس گران و این چیزی است که دولتمردان باید به شدت به آن بپردازند و دست اندرکاران تولید باید به این مساله دقت داشته باشند که نمی توانند هر جنسی را که از نظر کیفیت ارزشی ندارد به مردم ارائه کنند. مردم حاضرند حتی گران تر اما جنس با کیفیت بخرند. من فکر می کنم که برای تحقق این مهم عبارت «کالای داخلی مصرف کنید» به ظاهر یک جمله و بسیار زیباست ولی چگونگی تحقق یافتن این امر بسیار پیچیده است و نیاز به مدیریت واقعی و قدرتمندی دارد که در حال حاضر این را در دولتمردان نمی بینیم. فقط می گویند باید جنس داخلی مصرف کنیم و این حرف قشنگی است ولی می تواند ابتر باقی بماند و تنها راهش این است که دولتمردان این سه تصویر را به مردم منتقل کنند.

در تولید پارچه همه چیز داریم جز مدیریت درست

حمیدرضا نیک طبع/ دبیر بخش صنعت کارگروه مد و لباس مجلس

اینکه چرا مقام معظم رهبری به حمایت از تولید داخلی دستور دادند ، برای این است که به مقوله تولید کشور توجه شود. در واقع مسئولان اولین کسانی هستند که باید به این موضوع توجه کنند و ببینند که مشکلات تولیدکننده ها چیست. چقدر با تولیدکننده تعامل دارند؟ باید ببینند هیچ تولیدکننده ای لبخند بر لبانش هست یا خیر. محصولاتی که از کارخانه ها درمی آید، چیست؟مواد اولیه که با این همه مشقت تولید می شود، کیفیت دارد یا خیر. چرا خارجی ها ورود کردند وموفقند؟ علت ها کجاست؟چرا طراحان ما در کارخانه ها حضور ندارند؟ چرا بر تولیدی که از کشور در می آید، کنترل کیفی و اداره استاندارد نظر ندارد؟ چرا بر محصولات غذایی مان اداره استاندارد نظر دارد امابر تولید پوشاک که مهم ترین بخش حیات یک زندگی است هیچ نظارتی وجود ندارد؟از نخ گرفته تا بافت ، پارچه، دوخت، پوشاک و غیره به هیچ عنوان نظارت و کنترل بر آن ها وجود ندارد. نظارت بر شیوه مصرف میزان زیاد مواد مصرفی نمی شود. این ها اما و اگرهای موضوع و چراهاست. من به عنوان دبیر بخش صنعت کارگروه مد لباس به دستور آقای قبادی این حرکت را رصد می کنم. باید فرهنگ سازی با کیفیت و خوب تولید کردن را برای تولید کننده آویزه گوش کنیم و پیش برویم. این کار تیم، کارگروه و کمک می خواهد و به هیچ وجه دست تنها امکان آن وجود ندارد. اما خوشبختانه در حوزه وزارت فرهنگ برای تغییر نگرش تولید، مصرف و نیاز جامعه برنامه ریزی شده که اگر خدا کمک کند می توانیم یک حرکت خوبی انجام دهیم. اولین موضوع بحث کیفیت محصولات است؛ یعنی باید به جایی برسیم که به کارخانه ها بگوییم برای پوشاک گارانتی بدهید زیرا تولیدکننده پارچه باید بداند که برای پارچه اش چه اتفاقی در آینده می افتد، چه کسی می دوزد و چه کسی طراحی می کند که بتواند تغییر مسیر دهد. اما چون به این شکل نیست تاجر می فروشد، دوزنده خراب می کند و یک محصول بی کیفیت وارد بازار می شود. در میان تولیدات ما پارچه هایی وجود دارد که از لحاظ کیفیت بی نظیرند، ما همه چیز در کشور داریم. در زمینه تولید پارچه مواد اولیه، ماشین آلات و تکنولوژی هیچ کدام مهم نیست بلکه این مهم است که چه کسی در راس کار قرار می گیرد و امور را رهبری می کند. یعنی آن شخص است که می تواند تغییر در تولید ایجاد کند وگرنه موادی که در دنیا دارد مصرف می شود، همین موادی است که ما استفاده می کنیم و ماشین آلات و کارخانه نیزهمین است، فقط نوع مدیریت متفاوت است. ما باید تا حدی افراد را شناسایی کنیم وگرنه کارخانه هایی داریم که توانایی تولید خوب را از هر نظر دارند.

منبع : قانون

مشاهده در وبسایت منبع